Ik ben nogal claustrofobisch aangelegd. Een paar jaar geleden hoorde ik in Dubai van een onderwaterrestaurant waar je door een kleine onderzeeër naar toe gebracht werd. De rillingen liepen al over mijn rug bij het idee.
Ik moet nu dan ook niet denken aan waar de bemanningsleden van de russische Priz mini-onderzeeër (zie foto) nu door heen gaan.
Met hun baan lijkt het me erg onwaarschijnlijk dat ze claustrofobisch zijn maar ook zij zullen het idee van vastzitten op 190 meter diepte in de Grote Oceaan benauwend vinden. Zeker met de Koersk-ramp nog zo vers in het geheugen.
Ik krijg bij elk nieuwsbericht weer de kriebels.
Duidelijk is niet hoe het er met de zuurstofvoorraad voorstaat. Daar gaan verschillende verhalen over, varierend van 24 uur tot 5 dagen.
Hopelijk is de geboden hulp van Japan en de VS tijdig aanwezig.

Ondertussen gaat om 1 uur morgenochtend het wekkertje voor een meldingstijd van 3 uur. Even heen en terug naar Corfu. Om 11.05 landen we alweer. Puf, puf, dat zijn toch geen tijden meer. Ik ga slapen!

Weekend! Mijn tweede dag alweer. De eerste dag ben ik weer lekker gaan zweten in de sportschool en heb ik mijn persoonlijke record gehaald op de loopband. Het is nog niet veel maar al veel meer als ik in het begin aankon. Ik ga nu werken naar het half uur.

Tijdens mijn laatste vlucht hoorde ik over downloaden via Nieuwsgroepen. De co en één van de ca's zworen erbij. Nog beter dan bittorrent volgens hun. Iemand ervaring? Een link misschien?

Het was trouwens een multiculturele vlucht naar Corfu. We begonnen in Maastricht waar we de kist overnamen van een crew die in Groningen al wat passagiers voor ons hadden opgepikt. Maastrichtenaren en Groningers bij elkaar dus. Hoe multicultureel kan je het hebben?

Downloaden jullie ook al met bittorrent? Ik vind het een top programma. Binnen 3 kwartier de leukste cd's gedownload. Ben nu bezig met de wedding crashers. Een film die me wel leuk lijkt. Terwijl ik een Londen deed al 60% gedownload.
Voor diegenen onder jullie die nog met andere programma's downloaden en eigenlijk ook wel eens bittorrent willen proberen:
Via www.bittorrent.pagina.nl kwam ik op de website van Erwin Stout. Hij legt het allemaal heel simpel uit en geeft je links naar de benodigde tools.
Al 69% van de Wedding Crashers gedownload. Wie weet kan ik vanavond al kijken.

Veel te lang niet wezen sporten. Vanwege rugpijn in eerste instantie. Maar de terugkeer is dan iets waar je huizenhoog tegen op gaat zien. Moet ik alles weer opbouwen of valt het wel mee? Gisteren had ik het me stellig voorgenomen dat het er deze ochtend van moest komen. Met lood in mijn schoenen ging ik er naar toe. Op het ergste voorbereid maar wat viel het weer mee. En wat is het toch eigenlijk lekker jezelf in het zweet werken. Natuurlijk wel rustig aan gedaan zo'n eerste keer. Ik wil eerst even kijken hoe het mijn rug vergaat maar eerlijk gezegd kan ik niet wachten om weer te gaan. Lekker zweten en ondertussen een beetje programma's als Het Huwelijk kijken. Perfecte manier van het doorbrengen van je ochtend.

Nog even een smeekbede aan alle mannen in Nederland die wel eens de sportschool bezoeken. Draag ALSTUBLIEFT geen strakke lycra broekjes. Dit is uit heren! Al heel lang! Het staat verschrikkelijk lelijk en het laat bepaalde details van het lichaam op een heel onsmakelijke manier in het oog springen. En nee...........dat is niet, ik herhaal NIET, sexy.

Na de sportschool nog even snel de supermarkt ingerend. Ik kan nog net even een bloemkool kopen en op tijd thuis zijn om me te prepareren voor het standby zitten.
"Kannonuh! Wat een rijen. Geven ze het hier gratis weg?" denk ik "ach, al die mensen met hun propvolle karretjes laten mij vast wel voor als ze zien dat ik alleen maar een bloemkool heb."
Ik ga netjes in de rij staan en achter mij sluit nog een dame met een vol karretje aan. Als ik gedachteloos een zak chips uit een schap dat daar heel strategisch is opgesteld pak en verveeld lees wat de ingrediënten zijn neemt de vrouw achter mij haar kansen waar en piept voor. Ik kan mijn ogen niet geloven. Voorpiepen op iemand die één lullige bloemkool moet afrekenen. Wat een stom mens! Eigenlijk dacht ik iets heel anders maar ik denk dat ik hier maar even censuur op mezelf toe moet passen.
Nog vriendelijk lachend zeg ik dat ik ook in de rij stond. Grommend zegt ze:"Jij je zin dan. Weet je wat, ik ga daar wel in de rij staan." Met een chagrijnig gezicht loopt ze naar een andere (kortere) rij.
Nou ja zeg. How low can you go?
Ach, ik laat mijn goede humeur toch niet door zo'n zielig mens verpesten. Ik haal mijn schouders op en blijf in de rij staan.
De vrouw voor me kijkt om en ziet dat ik maar één artikel heb. Spontaan laat ze me voorgaan. De man voor haar in de rij volgt haar voorbeeld en laat mij ook voor gaan. Nog maar 2 barstensvolle karretjes voor me. Wat een geluk!
Nee, die laatste twee hebben mij niet voor laten gaan maar ik ben allang blij dat er toch nog zulke aardige mensen bestaan.

En nu ga ik even lekker mijn bloemkoolschotel in de oven schuiven en hopen dat ik de resterende 4 uur en 3 kwartier standby tijd niet opgeroepen wordt.

Foto is gejat van de website van mijn sportschool, Jawi.

Mijn familie heeft er een soort van mee leren leven. Ik vergeet verjaardagen. Ik ben eigenlijk deze verjaardag niet vergeten. Ben alleen vergeten een kaart te sturen. Dus heb ik mijn nichtje vannacht om 12 uur maar even gebeld. Nou ja, ietsjes later want om 12 uur waren al haar vrienden nog bij haar en werd het feest beeïndigd met het feliciteren van de jarige en dan kun je als tante niet gaan storen natuurlijk. Maar nu zet ik haar even in het zonnetje!
Angelle.............gefeliciteerd! Dikke kus!

"Sander, heb jij borrelnoten?" vraag ik.
Gaat ineens iedereen om me heen lachen. Nou ja!

Half uur voor schema geland. Altijd mooi! Alleen had de bruggendienst het daardoor wat drukker dan gepland dus moesten we even wachten maar gelukkig niet lang. En wie zie ik als ik de deur opendoe? Ja hoor, Mieke!
Ze schrijft wel eens in haar blog dat ze van gate naar gate rent. Ik kan je nu vertellen, dat is niet overdreven! Heb haar nu zelf weg zien en horen (hoge hakken in de gate maken veel lawaai) rennen. Op weg naar de volgende kist die waarschijnlijk ook niet op de geplande tijd aankwam. Volgens mij geniet ze stiekem wel van een beetje stress.

Vandaag zat er een oude arabisch uitziende man bij ons aan boord en passagiers wisten te melden dat hij zich vreemd gedroeg.
Wat moet je met zulke informatie? Passagiers worden gecheckt voordat ze aan boord gaan. Ik keek nog eens naar hem en zag een, in mijn ogen, totaal ongevaarlijke oude man. Hij mompelde met de start in zichzelf en keek daarbij telkens omhoog. Waarschijnlijk aan het bidden. Is dat raar gedrag? Hoeveel Italianen en Spanjaarden maken geen kruisje tijdens de start.
Is het nu al zover dat we bang zijn voor een oude man?
Op de terugweg hebben we meerdere arabisch uitziende mensen. Niemand beticht hun van "vreemd" gedrag. Gelukkig maar! Het valt nog mee dus.

Weer 4 kleine explosies in Londen. Gelukkig dit keer geen doden! Vandaag is er door de londense politie een man neergeschoten. Een vermeend Al Qaeda lid. Zou jij nog met het londense openbaar vervoer durven reizen? Ik weet niet of ik het nog zou doen. Ik denk dat ik als een gek een fiets aan zou schaffen. (Robert?)
Een Londense taxichauffeur vertelde gisteren dat na de eerste aanslagen zijn produktie met 40% is gestegen.

De Londense politie heeft een shoot to kill policy. Lijkt me niet geheel overbodig in deze tijd maar op nu.nl las ik het volgende:
"De man werd achtervolgd door gewapende politieagenten in burger. Die werkten hem tegen de grond, hielden hem in bedwang en vuurden van dichtbij vijf kogels op hem af, aldus de ooggetuige"
Als bovenstaande waar is dan vraag ik me af waarom ze hem niet ondervraagd hebben in plaats van hem dood te hebben geschoten. Het is niet dat ze van veraf geschoten hebben om erger te voorkomen. Misschien dat deze man nog waardevolle informatie had kunnen verschaffen.
Misschien ook moest hij als voorbeeld dienen. Ach, het blijft speculatie.
Ik ben blij dat ik niet in Londen woon en voel mee met de Londenaars.

14.51
Ik hoor net op het journaal dat een deskundige heeft gezegd dat de politie niet zomaar iemand neerschiet. Dan zou er toch minstens een dreiging moeten zijn, bijvoorbeeld van het exploderen van een bom. Klinkt logisch. Om 15.00 is er een persconferentie van de londense politie.

Soms denk ik ineens weer aan die mevrouw die helemaal alleen op rij 1 zat en een rode wijn bij mij bestelde. Ze ging voor het eerst alleen naar haar zoon in Italië. De avond ervoor had ze nog het graf van haar man bezocht en hem beloofd net als altijd rode wijn te bestellen. Alleen dit keer maar eentje in plaats van twee. Ze had het moeilijk, dat was duidelijk maar ze was ook vastbesloten nog wat te maken van haar leven. Deze dame heeft grote indruk op me gemaakt.
Zo heb ik nog legio verhalen. "Elke passagier heeft een verhaal." Hoe vaak heb ik dat niet gezegd? En hoe vaak heb ik niet gezegd: "Daar moeten ze nou eens een t.v. programma over maken".
Dat programma is er nu met Hello Goodbye. Elke maandagavond om half elf.
Presentator Joris Linssen, je weet wel, die van Taxi, zorgt ervoor dat het een smaakvol programma blijft en geen goedkope tearjerker wordt. Kijken dus!

Maandag zou het zo mooi weer worden! Alleen was het de eerste dag van mijn weekend dus besloten de weergoden Piet Paulusma weer eens in zijn hempie te zetten en er zelfs wat regen tegen aan te gooien.
Ach..........binnen zitten is ook gezellig. Joke en Daphne wonen in Zandvoort en begeleiden Mo en mij telefonisch naar Mango. Leuke tent, aanrader! Gave inrichting en buitenrichting.
De dames gaan aan de Mojito, dé cocktail van dit seizoen, ik drink braaf cola-light.
Al snel dwingt het weer ons binnen te gaan zitten maar zoals ik al zei ook daar is het gezellig! Mo had nog heel hoopvol haar bikini aangetrokken en wilde persé in de zee zwemmen maar besloot uiteindelijk toch maar om dit niet te doen. Heel wijs!
Geen spatje bruiner geworden maar wel veel plezier gehad en ach.........je bent weer van de straat.

Ik weet het, het is hier een beetje stil en saai. Nee, er is niks aan de hand. Ik heb gewoon ff geen zin om te schrijven. Het is een druk seizoen en ik vlieg veel en lang, misschien heeft dat er mee te maken, geen idee eigenlijk.
Gisteren na een vluchtje richting Rotterdam gegaan om te gaan barbeknoeien bij een jarige vader. Gezellig maar ik zat er wel een beetje gaar bij.
Bij het weggaan, tas al over de schouder maakte mijn nichtje nog even deze foto van haar gare tante.
Vandaag had ik gepland de middag op het strand door te brengen maar zoals meestal als ik vrij ben verschuilt de zon zich achter de wolken. Gelukkig heb ik vorige week wel van de zon mogen genieten op het strand van Noordwijk, samen met mijn moeder.
Vandaag ga ik dus maar iets later richting Zandvoort en ontmoet Mo daar en wie weet breidt de groep zich nog wel uit, de sms contacten gaan heen en weer op het moment.

Even tijd voor wat luchtigs! Filmpje! Moet er niet aan denken.
En dan deze nog! Echt een topper! Moet je zien.
Have fun!

De ene dag verkeert de stad in grote blijdschap en nog geen dag later wordt hij getroffen door een grote ramp. Je volgt de televisiebeelden maar moet helaas constateren dat het went! Hoe erg is dat dan eigenlijk?

De olympische spelen 2012 gaan naar Londen. Wat gingen ze los zeg, die normaal zo stijve Britten. Ik heb even op BBC zitten kijken waar zelfs de presentator glunderde alsof zijn vrouw net bevallen was van de eerste.
Wel leuk hoor, zo dichtbij, dat wordt zeker vette business in de vliegerij.

Saai
Ik maak niks meer mee, dit blog wordt een beetje saai. Jazeker, ik vlieg nog, heel veel zelfs, maar er gebeuren gewoon geen uitzonderlijke dingen die me doen besluiten om jullie deelgenoot te maken.
Misschien maar weer eens een fotootje van een armband die ik in opdracht heb gemaakt. Degene die hem besteld had voor bij een bepaalde outfit die ze naar de bruiloft van haar schoonmoeder zal dragen, is erg tevreden.


Een klein beetje jammer vond ik dat wel want hij stond ook erg leuk om mijn pols.

Nee, ik ga niet zeggen hoe oud ze is geworden maar wel dat ze een leesbril kado heeft gekregen!

Ik en planten
Absoluut geen goede combinatie. Ik heb er dan ook geen in huis. Heel af en toe krijg ik er wel eens eentje kado maar die begeeft het al snel, ondanks mijn pogingen tot een goede verzorging.
Nu heb ik gisteren in een opwelling een microtom gekocht. Ik hoor jullie al denken: "Een microtom, is dat een plant?" Ja, dat is een plant! Een tomatenplantje dat dienst kan doen als kamerplant. Zo schattig met al die kleine groene bolletjes eraan.
Toen ik thuis kwam las ik de gebruiksaanwijzing. 2x per week water. Okay, dat moet lukken. Eén keer per week bijmesten. Bijmesten? Wat is dat?
Ooooh, als dit maar goed gaat.

Nog meer foto's van Gambia

In de taxi naar het hotel begon de schemer al in te vallen.


Na een douche gingen we het hotel verkennen en werden we verrast met een optreden van een Afrikaanse dansgroep. Het zingen was meer een soort schreeuwen en klonk ons vals in de westerse oren. Maar we genoten toch van het spektakel.


Vol vuur en temperament werd er gedanst. En dat met die hitte!


Zelfs een steltloper ontbrak niet.


En ook de vuurspuwer niet!

Na het optreden werd ons een cd te koop aangeboden. Heel duidelijk zelf gebrand. Met viltstift was er in een slordig handschrift wat opgeschreven. We bedankten maar hebben later wel in de cocosnoot waarmee ze langs gingen een leuke tip achter gelaten.
Terug in mijn kamer trachtte ik te slapen. Ik hoorde de zee die hemelsbreed 100 meter van mijn kamer op het strand landde ruisen. Toch heb ik het nog 2 uur zien worden. Waarschijnlijk ben ik ergens daarna in slaap gevallen om weer wakker te worden van een gigantische regen en onweersbui. Wat een klappen!


De volgende ochtend zagen we het hotel voor het eerst bij daglicht.


Niet slecht.


Om 06.55 lokale tijd (en tevens GMT) kwam de taxi ons weer ophalen en gingen we weer richting luchthaven.


Waar zou je liever wonen? Hier?


Of hier?


Ik heb in nog geen één land zoveel onafgebouwde huizen gezien als hier.


Op de luchthaven werden we weer geholpen met onze bagage door onze bagagemijnheer. Ik heb zijn adres gekregen om zijn foto's naar toe te sturen. Nou, dat zal ik dan maar doen.

Onze avond in Banjul (meer dan een avond en nacht was het eigenlijk niet) was gezellig. Ik had het niet willen missen maar hoef niet persé nog een keer.
Als ik vanavond meer tijd heb zal ik nog wat meer foto's plaatsen. Ben eigenlijk aan mijn crew vergeten te vragen of ze wel met hun hoofd op mijn weblog wilden dus heb ik ze maar vervaagd.

Het is druk! Het seizoen komt echt op gang. Ik ben ondertussen flink verkouden en moe. Gisteren opgeroepen voor een vlucht met als aankomsttijd op Amsterdam 02.30. Daarmee ben ik vandaag niet indeelbaar en vervalt mijn tweede standby dag en eerlijk gezegd ben ik daar wel blij mee. Vandaag hou ik lekker een kwakkeldagje!

Vandaag op weg naar de luchthaven Rotterdam even snel bij mijn jarige broertje langsgegaan voor een bakkie. Gefeliciteerd Menno!


Hij en vriendin wonen maar een minuut of 5 à 10 van de luchthaven vandaan. Ik ging dus een kwartier voor meldingstijd weg en ging me stiekem toch een beetje haasten terwijl ik de klok in de gaten hield. Precies op tijd stapte ik de crewroom in. Helemaal leeg!
Hé? Waar zijn mijn collega's? Er staat geen kist van ons op het platform.
Ja hoor, het was weer zover. Een uur te vroeg gemeld. Gewoon verkeerd in mijn agenda geschreven.
Ach, het is pas de eerste keer dit jaar, dus dat valt wel mee, toch?

Je ziet trouwens wat teksten op t-shirts. Wat dacht je van een passagiere die een t-shirt droeg met op haar borsten de tekst "Not everything is flat in Holland"?
Ik kon er wel om lachen.

Ik kreeg vandaag post van www.mylenses.nl. Met je grappigste anekdote over het contactlens dragen kun je een jaar lang gratis contactlenzen winnen.
Laat ik nou ook best wel een grappig verhaal hebben.
Het was nog in de tijd dat we regelmatig op stop gingen. Tijdens een stopje Thessaloniki hadden we 's avonds met de crew lekker zitten pimpelen aan het zwembad. Het werd erg gezellig en de drank vloeide rijkelijk.
Ergens ver na middernacht verdwenen we naar onze respectievelijke kamers. In de badkamer wilde ik mijn lenzen uitdoen maar kwam er achter dat ik het potje en de vloeistof vergeten was.
Geen probleem. Ik pakte een glas, vulde die met water en legde mijn lenzen erin.
's Ochtends werd ik wakker met een kleine kater en de bijbehorende dorst. Ik strompelde slaapdronken naar de badkamer en pakte een glas waar al wat water inzat, deed er nog wat water bij en dronk dit gulzig op.
Getver, er gleed iets glibberigs door mijn keel. Nou ja, niet te veel bij na denken maar, het kwaad was al geschied. Ik ging weer lekker op bed liggen en sliep nog een uurtje door.
Later werd ik wakker en ging douchen. Na het douchen wilde ik mijn lenzen indoen. Waar waren die ook alweer?
En op dat moment drong het tot me door. Die zaten in dat glas dat ik diezelfde ochtend leeg had gedronken. Ik had mijn lenzen opgedronken! Gelukkig gingen we de volgende ochtend alweer naar huis maar in de tussentijd heb ik de wereld in een waas bekeken.
Wat denken jullie? Zou ik hiermee een jaar lang gratis lenzen kunnen winnen?

Sieraden en Banjul

Gisteren even wat sieraden bij mijn zus afgegeven. Het blijft toch mijn grote hobby/passie. Sieraden maken. Gezellig even een bakkie met zus gedaan voordat ze weer aan het werk moest.
Vandaag zou ik met Mo naar het strand gaan ware het niet dat het weer niet meewerkt en Mo met 15 uur vertraging nu op haar bedje ligt uit te slapen. Ach.......volgende keer beter. Ik heb maandag alweer weekend. Ik zal eens lief lachen naar de weergoden want dat heb ik volgens mij de laatste tijd te weinig gedaan.
Op mijn nieuwe rooster staat een stopje Banjul. Heeft iemand deze al gedaan? En was het leuk? Tips?

Wacko Jacko is vrijgesproken. Of hij schuldig is of niet blijft desondanks een groot vraagteken. Over grote vraagtekens gesproken. Welke idioot laat zijn kind bij zo'n randfiguur, die al eerder in opspraak is geweest inzake kindermisbruik, slapen? Duh!

De gister tijdens een schietincident gewond geraakte politie agente heeft waarschijnlijk gewoon zichzelf met haar dienstpistool verwond. Duh!

In Luxemburg kost een liter loodvrij slechts 0,99 euro, in Spanje 0,95 en in Griekenland zelfs 0,89 euro. Bij ons in Nederland 1,32. Duh!

Mijn weekend is begonnen en duurt tot en met donderdag. Vrijdag, zaterdag en zondag stijgt volgens de verwachting het kwik naar tropische hoogten. Duh!

Wat heerlijk om weer vanaf Amsterdam te vliegen! Zoveel minder haastig allemaal.
Morgen nog een Berlijn vanaf Rotterdam en dan 3 dagen weekend! Mijn ogen willen niet echt lekker open blijven dus ik ga mijn bedje opzoeken.

Treviso was de vlucht van vandaag. Een vlucht als alle anderen. Dacht ik! Halverwege de terugweg begon dat beeldte veranderen door twee vervelende heren, duidelijk onder invloed van de drugs. Het gedrag varieerde van denigrerend tot agressief.
Het denigrerende gedrag mocht ik aan den lijve ondervinden maar deed me niet erg veel.
Ik ben ook niet op hun opmerkingen ingegaan. Ze leefden volgens mij in een totaal andere wereld waar ik toch niet tot zou doordringen.
Later hoorde ik wel van passagiers dat ze agressief waren geweest tegen de buschauffeur die hun naar het vliegtuig reed en ook naar één van de passagiers toe. Ik heb de passagiers gevraagd voortaan dit gedrag al tijdens het instappen te melden. Nu hoorde ik het pas bij het uitstappen.
Waarschijnlijk waren ze overdonderd en hebben verder niet nagedacht maar agressie is natuurlijk het laatste wat je in een ijzeren buis op een kilometer of 12 hoogte kan gebruiken.

KLM Huisjes

Eén van mijn collega's heeft huisje 4 dubbel en zou deze graag willen ruilen. Ik heb nummer 82 dubbel maar deze had hij al.
Als iemand dus één van de twee nummers graag wil ruilen mail me dan.

Klik hier om me te mailen

Gerona was vandaag de bestemming. Niks bijzonders meegemaakt. Voor je het weet sta je weer op Rotterdam. Voordeel van Rotterdam is dat je auto lekker dicht bij geparkeerd staat.
Op de snelweg even de afslag naar paps en vriendin genomen. Lekker bakkie gedronken en bijgeklept.
Morgen een Nice. Lekker weer vanaf Amsterdam. Even rust in de tent.

Vanochtend om kwart over vijf in de auto gestapt richting Rotterdam Airport. Ik begin aan deze airport te wennen. Het heeft zijn charme, zo'n kleine luchthaven. Het blijft wel een kleine 47 kilometer meer rijden per dag, dat is heel erg jammer!
Alvorens een vlucht naar Oslo te doen eerst nog even een Londen Stansted met niet al te veel passagiers.
Ook de Oslo zat niet vol en eerlijk gezegd vond ik dat niet supererg.
Het is een lange dag wanneer je vier stretches doet en dan is het wel lekker als je niet al te veel hoeft te haasten en ook nog wat tijd aan passagiers kunt besteden.

Elke passagier heeft een verhaal! Daar zouden ze nu eens een filmprogramma aan moeten wijden.
Vandaag had ik een echtpaar waarvan de man in een rolstoel zat maar korte stukjes best nog kon lopen. Hun zoon was in Zweden een postorderbedrijf voor dierbenodigdheden begonnen en ze gingen hun nieuwe kleinkind bekijken.
De man had in Nijmegen in het ziekenhuis gelegen alwaar hem op een botte manier werd verteld dat zijn been vanaf net onder zijn knie geamputeerd zou moeten worden.
Hij was helemaal van streek vertelde zijn vrouw. Daar kan ik me nu zomaar wat bij voorstellen.
Uiteindelijk heeft een kennis ze geholpen en is hij opgenomen in een ander ziekenhuis, ik meen in de buurt van Nieuwegein maar dat doet er eigenlijk niet toe.
Mijnheer is nu één teen kwijt en toch genezen!

Tja, je hoort af en toe nog eens wat.

Gisteren heb ik mijn heg geknipt en dat was hoognodig ook. Gevolg: vandaag spierpijn in de armen. Nou ja, die spieren kunnen best wat oefening gebruiken dus zo erg is het niet.
Vandaag heb ik de beenspieren geoefend. Ik heb namelijk heel veel gelopen. En veel gezien. Bagagebanden om precies te zijn. Bagagebanden, bagagebanden en nog eens bagagebanden. Op uitnodiging van Peter mocht ik daar een kijkje nemen.
De uitnodiging was maanden geleden al gedaan maar met onze drukke schema's kwam het er maar niet van. In augustus verandert Peter van werkplek dus haast was nu geboden. Vandaar onze afspraak vandaag.

Ik had een kleine vertraging van de parkeerplaats naar de terminal vanwege een vrachtwagen die zijn container verloor maar gelukkig was ik mooi op de afgesproken tijd op de juiste plaats.




Ik heb altijd al gezegd dat ik een kijkje wilde nemen in de bagagekelder. Ik had echter geen enkel idee van de enorme omvang en ontzettend ingewikkelde logistiek hierachter.
We begonnen in de wat oudere bagagekelder (jaren 60) ergens ter hoogte van centrum.
Daarna naar het nieuwere gedeelte.

Leuk was dat er een robot die de koffers op de karretjes laadde getest werd. Echt een primeur! Ongelooflijk knap hoe zo'n apparaat zo netjes de karretjes kan beladen.
Door de grappige geluiden en bewegingen leek het net een buitenaards wezen.

Via allerlei andere banden en systemen, en na een kop koffie gingen we op weg naar de D-pier waar ook een heel offload systeem (ik verzin het woord ter plekke) ligt. We kwamen hier via een tunnel waar via een high tech systeem de koffers naar de offloaders op de D-pier bracht.
Hier kon je eigenlijk niet meer over banden spreken. Maar meer over karretjes die via magnetische velden (of zoiets, maar Peter verbetert me vast wel daar waar nodig, zie comments) over banen voorbij suizen. Het deed me denken aan achtbanen. Zowel de banen als de bijbehorende geluiden.
Hieronder zie je Peter aan het begin van "de tunnel" die naar de D-pier leidt.


Eerst zijn we nog langs de buffer gegaan waar koffers die lang van te voren zijn ingecheckt of koffers van transferpassagiers die een paar uur op Schiphol verblijven zolang worden opgeslagen. Wat een systeem en wat een ruimte!




Ik had geen idee dat er zo'n doolhof onder onze vliegtuigen doorloopt. Ik zag door de bomen, of moet ik zeggen banden, het bos niet meer.

Ik vond het echt superinterresant en ben blij dat Peter de tijd en moeite heeft willen nemen. Hartstikke bedankt bij deze!

Een kwart minder Nederlanders zal dit jaar op vakantie gaan. Simpelweg omdat ze het geld niet hebben.
De politiek gooit de NEE die wij op het referendum massaal gaven op het feit dat het ons te snel gaat.
Volgens mij was het meer een proteststem. Wij hebben geen vertrouwen meer in onze regering. En de belofte van Zalm dat de euro ons niet in de portomonnee zou treffen ligt ook iedereen nog vers in het geheugen. Dat heeft het vertrouwen van de Nederlander in de beloftes van de regering een flinke knauw gegeven.
Maar goed, dat is mijn mening. Ik kan het fout hebben.

We ergeren er ons als vliegend personeel groen en geel aan. De soms wel wat vergaande fouilleerpraktijken van het security personeel op Schiphol. We gaan niet iedereen over één kam scheren natuurlijk maar er zitten er wel een stel tussen hoor.
Zelf sta ik er altijd op dat deze vertoning achter het daarvoor bestemde gordijn gebeurd. Soms wordt daar door het security personeel de wenkbrauwen over opgehaald. Ze doen maar!
Deze week wordt er een "klaaglijn" ingesteld, zo meldt luchvaartnieuws.nl. Kent iemand dit nummer al?

Ik heb de hoofdprijs overleefd. Wat een killer weer. Zeker als je zo laat landt. Half 3 's nachts. Dat was wel 20 minuten voor schema overigens.
En als er niet een presidentieel vliegtuig vanaf Hurgada was vertrokken waren we nog eerder geland maar goed. Onze laatste bus met passagiers mocht niet vertrekken voordat één van de Mubarraks in het vliegtuig was gearriveerd. Het platform moest helemaal leeg zijn tijdens de rit van zwaargepantserde auto's van de terminal naar één van de twee presidentiële vliegtuigen.
Het was niet bekend wie het was. Misschien wel de vrouw van Mubarrak maar in ieder geval niet Mubarrak zelf want, zo vertelde één van de afhandelaren, dan had er aan beide kanten van het vliegtuig een mannetje met de Egyptische vlag gestaan.
Er stond trouwens nog een leuk jetje. Dat was eigendom van de zoon van Mubarrak.
Allemaal wel grappig om te zien maar het gooide wel roet in het eten van ons plannetje om ver voor schema te landen.

Eén van de collega's werd om 12 uur 24 jaar. Die hebben we met een verjaardagsmuts op een een grote bos ballonnen door het gangpad laten lopen.
Helaas weigerde hij hem ook in de crewroom op te zetten. Desondanks hebben we hem toch nog het reisscheerapparaat kado gedaan.



Van de week had ik ook nog Aart Langenberg aan boord. De stem achter de reportages Peter R. de Vries en de nieuwslezer van Sky Radio.
Ik had hem al eerder aan boord gehad en deze keer maakten we even een praatje.
Ik vond het een aardige man en leuk om wat over zijn werk te horen. Atijd interessant om een blik in andermans keuken te werpen.Ik ben gek op waargebeurde misdaadverhalen en vond het wel grappig om het één en ander over Peter R. de Vries te horen.

Hieronder nog een paar foto's waar ik nog niet aan toegekomen was om te plaatsen.

Op weg van A naar B, ik weet bij god niet meer welke vlucht het hier betreft, werden we ingehaald door Malaysia Airlines.


Feestje! Rechts de jarige Mo!


Gerben en ikke.


Gerben en Wietske.





En nu verwacht ik van een zeker iemand toch echt een commentje ;-).

Gister werd ik opgeroepen voor een Schönefeld en een Kopenhagen vanuit Rotterdam. Dubbele vlucht dus! Helaas kan dat vanaf Rotterdam. Erg vermoeiend.
Vandaag een London Stansted. Vanwege het noodweer was het verkeer een drama. Heb op weg naar Rotterdam anderhalf uur in de file gestaan. Weer puf! Ik haat file!
Vlucht wel okay. Heen en terug rond de 35 minuten gevlogen. Ik heb vandaag dus anger in de auto dan in het vliegtuig gezeten.
Morgen is mijn standby ook al ingedeeld met een Sharmh el Sheikh-Hurgada driehoek. Deze vlucht is toch wel weer een hoofdprijs maar daarmee vervalt dan wel weer mijn standby van zondag en begint mijn weekend dus lekker vroeg.
En ga me nu vast mentaal voorbereiden met een uurtje of 8 slaap.

Stessen leek wel een reünie. Al voor het stoplicht bij afslag RAI zien we collega's. En dat gaat zo de hele avond door. Voor de voorstelling, tijdens de pauze en na de voorstelling. Een echt stessen-onderonsje.





De avond erna een zeer geslaagde India party.



En dan is eigenlijk mijn weekend alweer om en wordt het weer mooi weer. Gelukkig hebben mijn katten wel tijd om er van te genieten.




Maar ik moet weer aan het werk.
Via Heraklion en Groningen eindigen we onze werkdag op luchthaven Eindhoven om vervolgens in Geldrop het hotel in te gaan.
Op Groningen vraag ik naar Wiendeld, een ATC-box lid die ook regelmatig mijn blog leest en op GRQ werkt. Af en toe mailen we elkaar wat luchtvaartgrapjes maar een ontmoeting had nog niet plaatsgevonden.
Hij is bij een andere kist bezig hoor ik. Dat is jammer dan, denk ik, maar net als ik klaar ben met tellen staat er een (jonge)man in de deuropening die me 3 zoenen geeft. Dat moet Wiendeld dus wel zijn. Helaas moeten we het kort houden, het werk roept ons weer.

's Avonds gaan we met de hele crew eten bij de Chinees aan de overkant. Dat klinkt trouwens goedkoper dan het was. Heerlijk Thais gegeten. Of was het nu Kantonees? Ik weet niet meer, in ieder geval was het heerlijk.
De volgende dag uitgebreid ontbeten en heerlijk lang nagetafeld met 2 meiden van de crew.

Als we om 13.10 ons weer melden voor de taxi die ons naar de luchthaven gaat brengen concludeer ik dat ik in ieder geval lekker uitgerust ben.
In een hotel heb je je eigen spullen niet om je heen en hoef je dus niet te koken, niet op te ruimen. Alles wordt voor je gedaan. Je hoeft alleen maar een beetje te chillen. En ook al was het dan geen geweldig opwindende omgeving het was toch wel weer eens lekker.

Zaterdag vrij omdat ik zondag heel vroeg moest melden. En wie staat er buiten een sigaretje te roken. Juist ja, Mieke, ook al iemand die ik via het bloggen heb leren kennen. Zij is grondstess en heeft haar blog ondergebracht bij ATC-box. Helaas ook hier even snel elkaar gedag zeggen en weer gehoor geven aan het werk dat roept.

Medeblogger Peter ga ik volgende week voor het eerst ontmoeten. Ik krijg dan een rondleiding in de bagagekelder. Iets wat ik altijd al eens heb willen zien.

Dat maakt dus dat ik in korte tijd drie mensen ontmoet heb die ik anders straal voorbij zou zijn gelopen. En zij mij natuurlijk.
Zo associaal is computeren dus niet!

Mijn weekend is weer voorbij. Heb wat leuke foto's gemaakt die ik zeker nog met jullie ga delen maar moet nu mijn bedje in omdat ik morgen om 02.10 er uit moet om via Heraklion en Groningen uiteindelijk in Eindhoven te belanden en vervolgens vervoerd zal worden naar een hotel in Geldrop.
Ben benieuwd of ze daar een goed restaurant hebben.

Een uur of 11 's avonds, de vlucht net afgerond en bijna bij het gebouw aangekomen. Ik mis iets.........maar wat........oh shit.........mijn handtas staat nog op de kist.
Dan zit er maar één ding op. Teruggaan. Wel weer een rottig end lopen op je hakken maar gelukkig stonden we op de C-pier, die is niet zo lang.
De C-pier is helemaal leeg. Ik ben de enige die er loopt. De loopbanden springen aan nadat ik mijn eerste stap er op zet. Spooky hoor!
Ik moet terugdenken aan lang geleden toen ik samen met mijn moeder in een verder helemaal lege Kuip stond. Ook zo raar.
Sommige gelegenheden zie je eigenlijk nooit leeg. Als dat dan perongeluk wel een keer gebeurt geeft dat zo'n bizar gevoel.

Mijn weekend is weer begonnen. 3 hele dagen vrij. En nu ga ik daar alvast over dromen. Welterusten.

Meestal denk ik er elk jaar rond half mei weer even aan. Dit jaar heeft het tot vandaag geduurd tot ik het me realiseerde. Weer een jaar voorbij! Ik rook al 6 jaar niet meer! En ik ben daar trots op!
Ik denk dat van iedereen die ik ken ik de meest verstokte roker was. Tot grote wanhoop van mijn moeder die natuurlijk het beste wil voor haar dochter en roken hoort daar niet bij.
Niemand in mijn omgeving dacht dat ik, off all smokers, het zou kunnen.
En hoewel ik ook heel vaak gestopt was zonder resultaat wist ik deze keer dat ik nooit meer zou gaan roken. Ik was er gewoon van overtuigd. Ik vond het ook veel makkelijker dan alle andere keren. Had er bijna geen moeite mee.
Ik denk dat ik er gewoon (eindelijk!) aan toe was.
En nu kan ik het zeggen: "Ik rook al 6 jaar niet meer". Goed hé ma?

Ik heb eindelijk weer eens een stopje op mijn nieuwe rooster. Een stopje Geldrop wel te verstaan. Off all places!
Eindhoven is de luchthaven van aankomst en vertrek. Daar zit echter zo'n 24 uur tussen en in die tijd mogen wij ons gaan vermaken in een 5 sterrenhotel in Geldrop.
Nou, dat wordt feesten!

Maandagavond het langverwachte theaterbezoek. Stessen!
Dinsdagavond geef ik bij mij thuis een india party. Een soort tupperware maar dan met leuke dingen uit India.
Van sieraden tot kussensloopjes, van slippers tot spreien en van tasjes tot .......... etc, etc.

En dan woensdag even bijkomen want donderdag wordt er weer vroeg begonnen en mag ik me om 04.10 melden voor een stopje Geldrop.

Ik ben er nog steeds niet uit. Het schijnt allemaal wel los te lopen. Ik kreeg van een collega een email met wat meer uitleg over de achtergrond van het stukje en klaarblijkelijk kan mijn blog weinig kwaad.
Gisteren heb ik ook nog even met Didimon, op de gang, staan praten. Ik kan het eventueel bij ATC-box onderbrengen.
Toch twijfel ik nog.

Het is niet toegestaan werkervaringen of andere vertrouwelijke informatie over ********** openbaar te maken, noch via internet, noch op andere wijze, bijvoorbeeld radio, televisie en gedrukte media. Dit verbod geldt eveneens voor internetsites die al (enige tijd) actief zijn. Overtreding van dit verbod heeft (rechtspositionele) consequenties.

Dit is het stuk wat me zorgen baart. En echt.....de fun is er een beetje af.........

Dat was alvast een creatief dagje. Vandaag deze ketting gemaakt. Ga hem verkopen voor 12,50 (voor geïnteresseerden ;-)).
Zo, nu even snel naar de supermarkt want ik zorg voor het toetje vanavond. Klaarblijkerlijk wordt er eerst gegeten voor de Monopoly. Gezellig!